Anna Franke

Anna Franke, urodzona w 1932 roku w Knurowie, była polską spadochroniarką, instruktorką spadochronową i sędzią sportowym.

Wychowana na Śląsku, w rodzinie górniczej, latała na szybowcach i samolotach oraz wykonywała skoki ze spadochronem. W 1949 ukończyła teoretyczny kurs spadochronowy w Zabrzu. We wrześniu 1951 uzyskała szybowcową kategorię A i B w Żeńskiej Szkole Szybowcowej w Lęborku, a po powrocie została członkinią Aeroklubu Śląskiego. W czerwcu 1952 wyjechała do Centrum Wyszkolenia Spadochronowego w Nowym Targu, gdzie przez dziesięć dni uczyła się teorii i wykonywała ćwiczenia naziemne. Pierwszy skok ze spadochronem wykonała 1 lipca 1952 z wysokości 600 m, metodą na linę. 20 lipca 1952 brała udział w pokazie desancie spadochronowego, 130-osobowym, z okazji Zlotu Młodzieży w Warszawie.

W 1953 ukończyła Centrum Wyszkolenia Lotniczego we Wrocławiu i uzyskała licencję pilota samolotowego. Od 1956 była zawodniczką Aeroklubu Gliwickiego i pełniła funkcję przewodniczącej sekcji spadochronowej. Uczestniczyła w centralnych pokazach lotniczych, startowała w mistrzostwach Polski i mistrzostwach świata. Jako pierwsza w Polsce ustanowiła kobiecy rekord spadochronowy i ustanawiała ich kilka. Jej kariera obejmowała starty w Moskwie (1956) i kolejne edycje mistrzostw świata. Po kontuzji w 1963 roku musiała przerwać karierę. Przez wiele lat pracowała społecznie w Aeroklubie Gliwickim oraz jako sędzia sportowy zawodów spadochronowych. 27 stycznia 1995 Zarząd Aeroklubu Gliwickiego wpisał Annę Franke na listę najlepszych sportowców 40-lecia Aeroklubu Gliwickiego.

W życiu prywatnym: w 1961 wyszła za mąż za inż. Waldemara Chamonię i mieli syna Piotra. Po zakończeniu kariery sportowej wyjechała na stałe do Republiki Federalnej Niemiec.

Jej aktywność sportowa obejmowała liczne rekordy, starty na mistrzostwach świata i inne sukcesy, które zapisały się w historii polskiego spadochroniarstwa.